Saç ekiminde doluluk hedefi, başın bütün yüzeyinde aynı yoğunluğu zorunlu kılmaz. Açıklığın büyüklüğü ve mevcut kaynak bazen bölgesel öncelik seçmeyi gerektirir. Önden bakıldığında yüzü çerçeveleyen alanın güçlendirilmesiyle tepenin kapatılması farklı miktarda kaynak isteyebilir. Ön görüşmede hangi yüzeyin neden önce ele alınacağı anlatılmalıdır.
Ön çizginin aşağı taşınması alınacak kök sayısını kendiliğinden artırmaz. Aynı kaynak daha büyük bir alana dağıtıldığında kapatıcılık değişir. Çok keskin ve çok düz bir hat da kişinin doğal saç çıkışını yansıtmayabilir. Yaş, yüz oranları ve şakakların yapısı değerlendirilirken çizimin ilerideki saç kaybıyla nasıl görüneceği de düşünülür.
Ortahisar ya da Akçaabat’tan gelen kişi, beğendiği sonuç örneğinde hangi özelliği istediğini açıklayabilir: çizginin konumu, saçları geriye tarayabilmek veya orta bölümde daha az deri görünmesi farklı amaçlardır. Bunlar tek bir “sık saç” ifadesi altında toplandığında beklenti belirsiz kalabilir. Saç şekillendirme alışkanlığını anlatmak, ekibin hangi alanı görünür kabul edeceğini anlamasına yardım eder.
Köklerin yerleşiminde tel sayısı ve yönleri önem taşır. Ön geçişte doğal ince görünümle iç bölgede kapatıcılık sağlamaya çalışan dağılım aynı işlevi görmez. Tepe girdabındaki açıların çevredeki saçla uyumu da ayrıca ele alınır. Yalnız birim yüzeye yerleştirilen kök sayısına bakmak, bu ayrıntıların günlük görünüm üzerindeki etkisini açıklamaz.
Saçın rengi, kıvrımı ve kalınlığı sonuç fotoğraflarını yorumlarken göz önünde bulundurulmalıdır. İnce ve düz saçla geniş açıklığın örtülmesi, kalın telli daha dar bir alandan farklıdır. Işık ve saçın ıslaklığı da derinin seçilmesini değiştirir. Tasarım görüşmesinde bu fiziksel farklar açıklanırsa kişi başka bir fotoğraftaki görünümü kendi başında aynen beklemek yerine, önerilen planın neyi amaçladığını daha doğru anlayabilir.